Kim jesteś?

Witajcie!

Chciałbym dziś opowiedzieć Wam pewną historię.

Pewien młody chłopak prowadził bardzo rozrywkowe życie. Wszyscy go lubili, 

miał mnóstwo przyjaciół i znajomych, z którymi chętnie spędzał każdą wolną chwilę. 

Miał też u swego boku piękną dziewczynę. Znali się bardzo długo. Na początku łączyła ich przyjaźń, która przemieniła się w wielkie uczucie. Różnili się charakterami 

i temperamentem. On śmiały, wygadany, towarzyski, król imprez, ona – spokojna, rozważna, uczuciowa, stała w uczuciach. Wiele ich różniło, a mimo to tworzyli wspaniałą parę.

Pewnej soboty mieli wybrać się większą paczką na domówkę do przyjaciółki dziewczyny. Wieczór był już zaplanowany, ciasto i butelka dobrego wina spakowane. 

W ostatniej chwili zadzwonił telefon z informacją, że ojciec dziewczyny trafił do szpitala. Świat jej się nagle zawalił, a serce zadrżało. Ona sama oczywiście musiała zmienić swoje plany, jednak, pełna zaufania do partnera, poprosiła go, aby poszedł sam 

i wytłumaczył powody jej nieobecności. Tak też zrobił.

Na miejscu okazało się, że z całej paczki nie będzie nikogo poza nim. 

I oczywiście przyjaciółką partnerki. Najpierw tematy były poważne, a rozmowy dotyczyły głównie dramatu, jaki dotknął jego dziewczynę i jej ojca. Ale z czasem coś zaczęło się dziać. Jedna lampka wina, druga, trzecia i…

Rano chłopak obudził się w ogromnymi wyrzutami sumienia w jednym łóżku ze znajomą, u której spędził wieczór i, jak się okazuje, całą noc. Kac był ogromny, luki w pamięci. Jeszcze większy jednak był kac moralny, w głowie cała masa pytań bez odpowiedzi, 

a wśród nich to najważniejsze: Czy będzie umiał spojrzeć w oczy komuś, kto był i dla kogo ja byłem całym światem…? Jaki obraz samego siebie zobaczy antybohater 

tej historii, spoglądając w lustro…?

Kochani, ta historia jest fikcją. Nigdzie jej nie znajdziecie, bo powstała przed momentem w mojej głowie. Ale podobne sytuacje zdarzają się czasem w naszym życiu. 

Morał do zapamiętania na dziś jest taki, żebyśmy zawsze traktowali innych tak, 

jak sami byśmy chcieli być traktowani. Większość z nas ma w swoim otoczeniu kogoś, bez kogo nie wyobraża sobie życia. Pielęgnujmy te uczucia i przyjaźnie, bo są bezcenne, a niektórych błędów nie da się naprawić.